Atatürkçü Düşünce Derneği - Hamburg
Verein zur Förderung des Gedankenguts von Atatürk in Hamburg und Umgebung e.V.

Etkinlikler

____________________

10 Kasım 2021

Türkiye Cumhuriyetinin Kurucusu Ulu Önder Atatürk, ebediyete intikalinin 83'üncü yıl dönümünde sabah saat 9'u 5 geçe Hamburg Türk Toplumu binası önünde sevgi ve saygıyla anıldı.

ADD Hamburg Başkanı Mehmet Serdar Temur'un konuşması:

Değerli Arkadaşlar, 

Değerli Üyelerimiz, 

1926 yılında İzmir’de Mustafa Kemal Atatürk’e bir suikast teşebbüsünde bulunuldu. 19 Haziran 1926’da Anadolu Ajansına verdiği demeçte şöyle dedi: 

“Alçak teşebbüsün benim şahsımdan çok kutsal cumhuriyetimize ve onun dayandığı yüksek ilkelere dönük bulunduğuna şüphem yoktur... Temeli, büyük Türk milleti ve onun kahraman evlatları olan büyük ordumuzun vicdanında, akıl ve şuurunda kurulmuş bulunan cumhuriyetimizin ve milletin ruhundan ilham alan ilkelerimizin bir vücudun ortadan kaldırılması ile bozulabileceğini sananlar çok zayıf dimağlı (akılsız, beyinsiz) bahtsızlardır... Benim naçiz vücudum bir gün elbet toprak olacaktır. Fakat, Türkiye Cumhuriyeti ilelebet payidar olacaktır (Sonsuza dek yaşayacaktır). Ve Türk milleti, güvenliğini ve mutluluğunu sağlayan ve koruyan ilkelerle uygarlık yolunda durmaksızın yürüyecektir." 

Şimdi bizler burada, Türk Milletinin “uygarlık yolunda durmaksızın yürümeye kararlı evlatları” olarak bulunuyoruz. 

O; “Görevim, bitmemiştir, bitmeyecektir, ben toprak olduktan sonra da devam edecektir“ demişti. (1) Şimdi bizler burada, bu kutsal görevin “bilincinde olan kişiler” olarak bulunuyoruz. 

Çünkü Atatürk’ün ifade ettiği gibi, bizler biliyoruz ki; “Memleketler çeşitlidir, fakat medeniyet (uygarlık) birdir ve milletin ilerlemesi için (işte o) tek medeniyete (uygarlığa) katılması lazımdır.” Çünkü “uygarlık” denilen kavram binlerce yıl içinde Doğudan Batıya (doğru) gelişip olgunlaşmıştır ve yeryüzündeki “o tek uygarlığın” ortak ürünüdür. 

Ve “... Medeniyet yolunda yürümek ve başarılı olmak hayatın şartıdır. Bu yol üzerinde ileriye değil, geriye bakmak bilgisizliği ve ihtiyatsızlığını gösterenler genel medeniyetin coşkun seli altında boğulmaya mahkûmdurlar.” (2) 

Bizler, Atatürk deyince ne anlıyoruz? Bekir Coşkun’un ifadesiyle: (3) "O bir insan değildir bizler için… Bir ilkedir, bir idealdir, bir rejimdir, bir ülkedir, özgürlüktür, bağımsızlıktır, medeniyettir… Biz hepsine birden 'Atatürk' deriz…"

Atatürk demek; 

Olağanüstü bir zekânın ürettiği kurtuluş demektir. 

Anti emperyalizm, tam bağımsızlık demektir. Şeref demektir. 

Çağdaş devrimler demektir. Uygar dünyanın içinde olmak demektir. 

Onurlu ve insanca yaşam demektir. 

Kul değil, yurttaş olmak, fırsat eşitliği demektir. 

Yetkin birey olmak demektir. 

Kadın erkek eşitliği, kültür, sanat demektir. 

Sorgulayan, akılcı ve bilimsel düşünce demektir. 

Özgür düşünce demektir. 

Türk Aydınlanması demektir. 

... 

Ahmet Taner Kışlalı’nın sözleriyle, ”Kemalizm, geçmişin bekçiliği değil, geleceğin öncülüğüdür.” 

Atatürkçü Düşünce Derneği Hamburg olarak çağdaş uygarlık yolumuzu aydınlatan Ata’mızı sonsuz minnet, şükran ve saygı ile anıyoruz. 

-----------------------------------------------------------------------------------------

(1) Atatürk'ün Bütün Eserleri, C.18, s.94. (bak. Sinan Meydan / Yaşayan Atatürk / 08 Kasım 2021 / Sözcü)  

(2) Atatürk'ün Bütün Eserleri, (ATABE), C.16, s. 288 (bak. Sinan Meydan / 12 Ekim 2020 / Sözcü Gazetesi) 

(3) bak. Bekir Coşkun / 21 Şubat 2015 / Sözcü Gazetesi 




 





Foto galeri:


____________________

30 Ekim 2021

29 Ekim Cumhuriyet Bayramı Resepsiyonu

http://gazetem.eu/add-hamburgdan-muhtesem-cumhuriyet-bayrami-kutlamasi/ 


Hamburg Türk Toplumu Salonu (TGH)

Hospitalstraße 111 / Haus 7

2267 Hamburg


ADD Hamburg Başkanı Mehmet Serdar Temur'un Cumhuriyet Bayramı Konuşması:


Zamanın Milli Eğitim Bakanı Dr. Reşit Galip Atatürk’e soruyor:

Efendim, manevi mirasınız nedir?

Atatürk’ün yanıtı şöyle:

"Ben, manevî miras olarak hiçbir ayet (nass-ı katı), hiçbir dogma, hiçbir donmuş ve kalıplaşmış kural bırakmıyorum. Benim manevî mirasım, bilim ve akıldır. Benden sonrakiler, bizim aşmak zorunda olduğumuz çetin ve köklü güçlükler önünde, belki amaçlara tamamen eremediğimizi, fakat asla ödün vermediğimizi, akıl ve bilimi rehber edindiğimizi onaylayacaklardır. Zaman hızla dönüyor, milletlerin, toplumların, bireylerin mutluluk ve mutsuzluk anlayışları bile değişiyor. Böyle bir dünyada, asla değişmeyecek hükümler getirdiğini iddia etmek, aklın ve bilimin gelişimini inkâr etmek olur. Benim, Türk milleti için yapmak istediklerim ve başarmaya çalıştıklarım ortadadır. Benden sonra, beni benimsemek isteyenler, bu temel eksen üzerinde akıl ve bilimin rehberliğini kabul ederlerse, manevî mirasçılarım olurlar." [1]

Değerli Konuklarımız,

Değerli Üyelerimiz,

hoş geldiniz, şeref verdiniz.

Atatürk Cumhuriyetinin yüzü geleceğe dönüktür, esas amacı kendi özünü kaybetmeden uygarlaşma ve çağdaşlaşmadır.

Dünyada birçok Cumhuriyet var, ama bizim Cumhuriyetimiz başka Cumhuriyetlere benzemez, çünkü yalnız bir siyasi yönetim biçimi değildir bizim Cumhuriyetimiz.  

Barışçıdır ve bütün milletlere saygı gösterir. [2]

Yurtta barışı, dünyada barışı savunur. [3]

İşgalci Batı Emperyalizmini ve onun maşalarını bir Kurtuluş Savaşıyla yenerek kurulmuş olmasına rağmen Batıya karşı değildir.

Ve öyle iddia edildiği gibi, Batılı olmak gibi bir hedefi de yoktur, Atatürk’ün sözleriyle:

“... Hiçbir milleti taklit etmeyecektir, ne Amerikanlaşacak, ne de Batılılaşacaktır, ... yalnızca özleşecektir”. [4]

Uygar ve çağdaş olacaktır: “… Memleketler çeşitlidir, fakat medeniyet birdir, ve bir milletin gelişmesi için bu tek medeniyete katılması lazımdır…” [5]

“Medeni olmayan insanlar, medeni olanların ayakları altında kalmaya mahkûmdur.” [6]

Yani, tam bağımsız olarak yaşamak, ve tam bağımsız olarak kalabilmek ancak uygar ve çağdaş olmakla mümkündür.

Yine Atatürk’ün sözleriyle: “Medeni eser yaratmak yeteneğinden yoksun olan milletler özgürlük ve bağımsızlıklarını kaybetmeye mahkûmdur. Medeniyet yolunda yürümek ve başarılı olmak hayatın şartıdır.

Bu yol üzerinde ileriye değil, geriye bakmak bilgisizliği ve ihtiyatsızlığını gösterenler genel medeniyetin coşkun seli altında boğulmaya mahkûmdurlar.” [7]

“Dünyada her şey için; maddiyat için, maneviyat için, hayat için, başarı için en gerçek yol gösterici ilimdir, fendir; ilmin ve fennin dışında yol gösterici aramak gaflettir, cehalettir, sapkınlıktır.

Yalnız ilmin ve fennin yaşadığımız her dakikadaki safhalarının gelişmesini kavramak ve ilerlemesini zamanında izlemek şarttır. Bin, iki bin, binlerce sene önceki ilim ve fen dilinin çizdiği kuralları, şu kadar bin sene sonra bugün aynen uygulamaya kalkışmak, elbette ilim ve fennin içinde bulunmak değildir” [8]

Atatürk ve onun yanında Cumhuriyete kanat gerenler Cumhuriyet'in ilk kuşağı ama Osmanlı'nın da son kuşağıydı. Onlar, sanayi devrimi kaçırmış, bir din ve tarım toplumu olan Osmanlının eksikliklerini, yanlışlarını, halkın temiz dini duygularının nasıl sömürüldüğünü, din tüccarlarının, iç isyan çıkaranların emperyalistlerle nasıl da kolayca işbirliği yaptıklarını yaşayarak görmüşlerdi.

Batıda kilise iktidarının yıkılmasına, din hukukunun kaldırılmasına, 15’inci, 16’ncı, yüzyılların Rönesans’ına, Reform’una teokratik eğitim yerine laik eğitime, laik hukuk devletinin kurulmasına, 17’nci, 18’inci yüzyılın Aydınlanma’sına çok uzun zamanda ve çok acı çekilerek ulaşılmıştı.

İşte Atatürk’ün öncülüğünde yapılan Cumhuriyet Devrimlerinin amacı, aklın özgürleşmesini, “aklın inançtan, bilimin dinden bağımsızlaşması”nı sağlamaktır. [9]

Özünde “Türk Rönesansı, Türk Aydınlanması”dır.

Osmanlı Aydınlanma çağını kaçırmıştı, çok geri kalmıştı. Cahillik sömürülmek anlamına geliyordu. Cahilliğin, feodalizm ve emperyalizmin olduğu yerde özgürleşme ve özgür düşünce mümkün değildi. Çağdaş yaşama ve çağdaş uygarlığa ulaşmak Ortaçağın aklıyla, teokratik eğitimle, dogmatik, donmuş, kalıplaşmış, düşünceyle değil, ancak yeniliğe açık, sorgulayan, özgür, akılcı ve bilimsel düşünce sistemiyle mümkündü.

Fetvalarla yönetilen tek bir uygar ülke yoktu. “Fikri hür, irfanı hür, vicdanı hür” [10] nesillerin, kısaca, özgür nesillerin, yetkin insanların, düşünebilen insanların yetişmesi sağlanmalıydı. Çünkü Türk aydınlanması, kişinin başkasının aklıyla değil, Immanuel Kant'ın sözlerindeki gibi ancak “kişinin kendi aklını kullanma cesareti göstermesiyle” mümkün olabilirdi.

Atatürk, bireyin düşünmesini ve sorgulamasını engelleyen, insanları kul, köle yapan tarikat yapılanmasına karşı 1925'te, hem de tam 30 Ağustos Zaferinin üçüncü yıldönümünde, Kastamonu'da şöyle dedi:

“... Efendiler, ey millet, iyi biliniz ki, Türkiye Cumhuriyeti şeyhler, dervişler, müritler, mensuplar memleketi olamaz. En doğru ve en gerçek tarikat medeniyet tarikatıdır. Medeniyetin emir ve talep ettiğini yapmak, insan olmak için yeterlidir.” [11]

Yalnız bir siyasi yönetim biçimi değildir bizim Cumhuriyetimiz. Bizim Cumhuriyetimizde; Yazı var. Okuma, yazma var.

Hıristiyanlığın kutsal kitabı olan İncil, halk tarafından anlaşılsın diye 1530’lu yıllarda 1. Fransuva döneminde Latinceden Fransızcaya, 8. Henri döneminde İngilizceye ve Martin Luther tarafından da Almancaya çevrildi.

Türklerin kendi kutsal kitaplarını, Türkçe olarak, kendi dillerinde okumaları Avrupa’dan 400 yıl veya Türklerin İslamiyeti kabul edişlerinden de yaklaşık 1200 yıl sonra 1929’da, Atatürk’ün önerisi ve Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin kararıyla ancak mümkün olabildi. Yüzlerce yıl boyunca, Kuran’ın Türkçe çevirisini yapmak Osmanlı Padişahlarının ya akıllarına, ya da işlerine gelmemişti.

Bizim Cumhuriyetimizde; Arapçayı dindarlık sayanlara karşı Türkçe var.

Bizim Cumhuriyetimizde; Takvim var, Kadın, erkek eşitliği var. Şeriata karşı Laiklik Ümmetçiliğe karşı Ulusçuluk Padişahlığa karşı ’yurdun tüm insanlarını eşit sayan, onlara fırsat eşitliği sağlayan’ Cumhuriyetçilik var. [12]

Anadolu’ya Malazgirt zaferiyle, 1071’de son gelen Türkler, müslüman Türklerdir. Ama Türklerin tarihi Müslümanlıktan çok eskidir ve Türkler binlerce yıldır zaten Anadolu’dadır.

Orta Asya’nın derinliklerinde, Türklerin yoğun yaşadığı yerleşim bölgelerinde, Sibirya’da, Yakutistan’daki Lena Irmağı havzasında, Kazakistan’da Tamgalı Say’da, Kırgızistan’da Tanrı dağlarında (Tian Shan) 3.500 m yükseklikte Saymalı Taş’ta, ya da Azerbaycan’da çok yüksek dağların tepelerinde binlerce yıllık süreç içinde taşlara kazınan, 100 binlerce damganın benzerini değil, aynısını, kültürel bir süreklilik içinde ve zaman akışı içindeki tüm değişimleriyle Anadolu’da, Türkiye’de, Kars Kağızman Yazılı Kaya’da, Geyikli Tepe’de, Erzurum Cunni Mağarasında, Erzincan Kemaliye’de, Ordu Mesudiye’de, Hakkari Gevaruk Yaylasında görebilirsiniz.

Van müzesindeki ‘steller’ sanki Kırgızistan Saymalı Taş’tan gelmiş gibidir.

Anadolu’nun batısında, Kütahya Aizanoi Tapınağında ok-yay damgası, kopuz çalan ozanların yanındaki atlı süvari, büyük boyutlu Sibirya Lena kaya resimlerinin aynısı, ama küçük boyutlusu olarak oradadır.

Türk kültürünün tarih öncesi dönemlerden bugünlere süregelen izini Anadolu’da gözlemleyebilirsiniz.

Eskişehir Seyitgazi’deki Kümbetin taş duvarlarındaki resimlerinin aynısı, Kazakistan Tamgalı Say’dadır.

Orta Asya’nın binlerce yıllık kaya resimlerinin aynısı Erzincan Köy Mezarlığında mezar taşı olmuştur.

Güneş Kültü, Van Ahlat Selçuklu mezarlığında karşınıza binlerce yıllık Saymalı Taştan alınmış gibi çıkar. Geyik boynuzu Hayat Ağacı olmuştur.

Damgaların yazıya kaynaklık edişini, yazıya dönüşünü Orta Asya’nın yüksek dağlarında gözlemleyebilirsiniz.

Orhun Abidelerindeki Runik Türk Harfleri Ordu Mesudiye Esatlar Köyü’nde, Ankara-Güdül Salihler Köyünde karşınıza çıkar. [13]

Atatürk’ün sözleriyle:

“Türk milleti... Sen, Anadolu denilen bu yurda sonradan gelme değil, ilk yerleşip uygarlık kuranların çocuklarısın.” [14]

“Bu memleket tarihte Türk’tü, bugün de Türk’tür ve sonsuza dek Türk olarak yaşayacaktır.” [15]

Bizim Cumhuriyetimizde; Kültür mirasımıza sahip çıkma, türkümüze, müziğimize, ozanlarımıza, sahip çıkma var.

Bizim Cumhuriyetimizde; O topraklarda, geçmişte varolan tüm uygarlıkların ırk, din, dil, zaman farkı gözetmeden, bizden oluşu var.

İnancın, itikatın günlük çağdaş giysiyle, çağdaş yaşamla bir ilgisi olmadığı için şapka var, pantolon, ceket var, dans, balo var.

Bizim Cumhuriyetimiz yalnız bir siyasi yönetim biçimi değildir. Bizim Cumhuriyetimiz aynı zamanda bir yaşam biçimidir. [16]

Emperyalizm karşıtlığına ve millet egemenliğine dayanan Türkiye Cumhuriyeti siyasi, ekonomik, askeri, hukuki, kültürel tam bağımsızlık temelinde kurulmuştur.

CIA’in Türkiye eski yetkililerinden Paul Bernard Henze, 2006’da Beyaz Saray’a sunduğu Türkiye raporunun bir bölümünde şöyle yazıyor: “Türkiye'nin bu şekliyle, Amerikan politikalarının yanında olacağından emin olamayız. Ülkeyi kuranlar, denetim mekanizmasını çok sıkı tutmuşlar. Hükümeti ikna ettiğimizde Meclis, Meclis'i ikna ettiğimizde ordu, orduyu ikna ettiğimizde yargı karşımıza geçebiliyor. Eğer Amerika'nın çıkarı Türkiye'de bir federal devlet kurulması ise mutlaka ve öncelikle yargı, ordu, Meclis ve hükümeti tek elde toplayan başkanlık rejimine geçilmelidir. Bir kişiyi ikna etmek, birbirini denetleyen yapıyı ikna etmekten çok daha kolay olacaktır. Eğer o bir kişi Amerikan çıkarlarına yardım etmek konusunda tereddüt ederse, bir kişi üzerine kurulmuş yapıyı yıkmak, Amerika için sorun olmaz.” [17]

Cumhuriyetin Kuruluş Felsefesi sürekli olarak yolumuzu aydınlatmaktadır.

Türkiye’nin bugün içinde bulunduğu çıkmazlardan kurtulması için yapılması gerekenler, Atatürk Cumhuriyetinin akılcı Kuruluş Felsefesinde ve Devrimlerinde açıkça görülmektedir.

”Kemalizm, geçmişin bekçiliği değil, geleceğin öncülüğüdür.” [18]

Cumhuriyetimizin 97’inci Yılı Kutlu Olsun.

Mehmet Serdar Temur


-------------------------------------------------------------------------------------------

[1]    Milli Eğitim Bakanı Dr. Reşit Galip´in sorusuna yanıt. İsmet Giritli, Kemalist Devrim ve İdeoloji. İÜ. Yayınları (ve Hamdullah Suphi Tanrıöver'den naklen, Cemal Kutay, Mustafa Kemal'in Ufuktaki Manevî Mirasçısı ile Sohbet, s. 2-3; İsmet Giritli, Kemalist Devrim ve İdeolojisi, s. 13)

[2]    “Gerçi bize milliyetçi derler. Fakat biz öyle milliyetçileriz ki, bizimle işbirliği eden bütün milletlere saygı gösterir ve uyarız. Onların bütün milliyetlerinin gereklerini tanırız. Bizim milliyetçiliğimiz, herhalde bencil ve gururlu bir milliyetçilik değildir.” (1920 / Atatürk’ün S.D.I, s. 98)

[3]    “Umumi siyasetimizi şu cümle açıkça ifadeye kâfidir zannederim; yurtta sulh, cihanda sulh için çalışıyoruz.” (20 Nisan 1931’de hazırladığı seçim beyannamesinden)

[4]    Amerikan Associated Press Muhabiri Miss Ring, Atatürk’e; Türkiye’nin ne zaman Batılılaşacağını, Amerikanlaşacağını sorduğunda şu yanıtı almıştı: “Türkiye bir maymun değildir. Hiçbir milleti taklit etmeyecektir. Türkiye ne Amerikanlaşacak, ne de Batılılaşacaktır. Türkiye yalnızca özleşecektir”. (29 Ekim 1930 yılında Ankara Türk Ocağındaki Cumhuriyet Bayramı kutlaması) Mahmut Özyürek / 28 Ocak 2016 / www.turkishnews.com “29 Ekim 1930, Türkiye; Mart 2002” Turgay Tüfekçi, Orkun Dergisi, Mart 2002, Sayı 49, sf.4

[5]    29 Ekim 1923, Fransız Muhabiri Maurice Pernot’ya demeç / Atatürk'ün S.D. III, S. 67-68 / https://www.ktb.gov.tr/TR-96462/medeniyet.html

[6]   Arı İnan / Düşünceleriyle Atatürk / Ankara 1991, s.123 (bak. Sinan Meydan / 12 Ekim 2020 / Sözcü)

[7]    Atatürk'ün Bütün Eserleri, (ATABE), C.16, s. 288 (bak. Sinan Meydan / 12 Ekim 2020 / Sözcü)

[8]    ATABE, C. 17, s. 44 (bak. Sinan Meydan / 12 Ekim 2020 / Sözcü)

[9]    İlhan Selçuk / Layık Olmak!.. / 6 Ocak 2006 / Cumhuriyet

[10]  Tevfik Fikret / Kimseden Ümmîd-i Feyz Etmem

[11]   Atatürk'ün Bütün Eserleri, C. 17, s. 294 / Sinan Meydan / İhanetin simgesi / 17 Temmuz 2017 / Sözcü

[12]  İlhan Selçuk / Solculuk Nedir? / 2 Mart 1968 ve Solculuk-Milliyetçilik Bağıntısı / 6.03.2007 / Cumhuriyet

[13]  Servet Somuncuoğlu / Karlı Dağlardaki Sır 2007 ve Damgaların Göçü 2011 / TRT Belgeselleri

[14]   Prof. Dr. Afet İnan / Atatürk’ten Hatıralar / 1950, s. 55 - 56

[15]   1923 / Taha Toros, Atatürk’ün Adana Seyahatleri, s. 23 / Atatürk’ün S.D.H, s. 126

[16]  Bekir Coşkun / Çocuklara sözümüz var… / 29 Ekim 2008 / Hürriyet

[17]   ABD TSK’yı AKP ile kafesledi / Türker Ertürk / 05 Temmuz 2019 / Odatv.com ve Arslan Bulut / Türk-Amerikan ilişkilerinin fotoğrafıdır! / 01 Temmuz 2019 / Yeniçağ

[18]   Prof. Dr. Ahmet Taner Kışlalı / 31 Ekim 1999 / Cumhuriyet / "... Atatürkçülük ya da Kemalizm, Atatürk'ün son zamanlarında yaptıklarının bekçiliği değil. Son zamanlarında yaptıklarının toplamı da değil. Biz, Kemalizm dediğimiz zaman, Atatürk'ün 6 ilkede çerçevesini çizdiği, bu ilkelerin ışığı altında, değişen koşulların aklın ve bilimin ışığında en ileri çözümleri üretmeyi anlıyoruz. Özetle ifade etmek gerekirse, Kemalizm geçmişin bekçiliği değildir, bir anlamda geleceğin öncülüğüdür." 








Empfang anläßlich der 98. Jahresfeier der Gründung der Republik. Übersetzung der Rede des Vorsitzenden Mehmet Serdar Temur:

"Der damalige Bildungsminister, Dr. Reşit Galip, fragte Atatürk, was sein geistiges Vermächtnis sei.

Die Antwort von Atatürk war wie folgt:

“Ich hinterlasse weder einen Vers, noch Dogmen oder irgendwelche in Stein gemeißelten und vorgeformten Regeln. Mein geistiges Vermächtnis sind Wissenschaft und rationales Denken. Die kommenden Generationen werden bestätigen, dass uns zähe und tiefgreifende Schwierigkeiten bevorstanden und dass wir unsere Ziele nicht abschließend erreichen konnten. Sie werden uns aber ebenfalls bestätigen, dass wir keine Kompromisse eingegangen sind und unser einziger Wegweiser immer das rationale Denken und die Wissenschaft gewesen sind. Die Zeit schreitet mit einer großen Geschwindigkeit voran. Selbst die Definitionen von Glück und Unglück verschieben sich innerhalb der Nationen und Gesellschaften. Gleiches gilt für jedes einzelne Individuum. In einer solch gearteten  Welt wäre es eine Verweigerung gegenüber der Entwicklung des Rationalismus und der Wissenschaft Regeln für die Ewigkeit aufstellen zu wollen. Das, was ich für das Türkische Volk vollbringen will und versuche zu vollbringen ist offensichtlich. In diesem Zusammenhang sind diejenigen, die nach mir meine Gedanken verinnerlichen möchten die Erben meines geistigen Vermächtnisses, sofern sie hierfür die Regeln des Rationalismus sowie der Wissenschaft akzeptieren.“ (1)

Werte Gäste, geschätzte Mitglieder,

seien Sie alle herzlich willkommen, schön dass Sie uns beehren.

Die Republik von Atatürk ist der Zukunft zugewandt. Ihr Hauptzweck ist es die Zivilisierung und die Modernisierung voranzutreiben ohne den eigenen Ursprung zu verlieren.

Es gibt zahlreiche Republiken auf der Welt, aber unsere Republik ähnelt nicht unbedingt den Anderen, denn unsere Republik stellt nicht lediglich eine politische Regierungsform dar.

Sie ist friedliebend und respektiert alle Völker. (2)

Sie verteidigt das Grundprinzip “Friede daheim, Frieden in der Welt.” (3)

Obwohl sie durch den Sieg eines Befreiungskrieges gegen die eindringenden westlichen Imperialmächte und deren Handlanger gegründet wurde, ist sie weder anti-westlich gesinnt noch hat sie das Ziel pro-westlich zu werden, wie es behauptet wird. Nach den Worten von Atatürk: „ ... Unsere Republik wird niemals eine Nation nachahmen, weder wird sie „amerikanisiert“ noch „verwestlicht“ - sie wird lediglich zum eigenen Ursprung zurückfinden“ (4)

Sie wird zivilisiert und zeitgemäß sein: „ ... Völker mögen unterschiedlich sein, die Zivilisiertheit ist jedoch universell. Für die Fortschritt eines Landes ist es notwendig an dieser Entwicklung teilzunehmen ...“ (4)

„Unzivilisierte Menschen sind dazu verdammt, durch die Zivilisierten vernichtet zu werden.“ (6)

Dies bedeutet: ein vollkommen unabhängiges Leben zu erreichen und dieses zu bewahren, ist nur dann möglich, wenn man zivilisiert und zeitgemäß ist.

Ebenfalls mit den Worten von Atatürk:

„Diejenigen Völker, die nicht in der Lage sind zivilisierte Werte zu schaffen, sind dazu verurteilt ihre Freiheit und Unabhängigkeit zu verlieren. Es ist ein Erfordernis des Lebens, dem Pfad der Zivilisierung zu folgen und dabei erfolgreich zu sein. Diejenigen, die auf diesem Weg Unwissenheit und Leichtfertigkeit zeigen, weil sie statt nach vorne zu blicken eher nach hinten schauen, werden von der impulsiven Flut der globalen Zivilisierung überrollt werden.“ (7)

„Die Wissenschaft und die Technologie sind die wahren Wegweiser für Alles auf der Welt: für materielle Werte, für ideelle Werte, für das Leben, für den Erfolg. Einen anderen Wegweiser außer der Wissenschaft und Technologie zu suchen ist leichtsinnig und ignorant.

Es ist unabdingbar, die Entwicklung der Wissenschaft und den technologischen Fortschritt zeitig zu begreifen und mit dieser Entwicklung Schritt zu halten. Sich an die Maßgaben einer jahrtausendealten Wissenschaft zu halten und sich an ihnen zu orientieren ist das genaue Gegenteil.“ (8)

Atatürk und seine Weggefährten bildeten zwar die erste Generation der jungen Republik, jedoch waren sie zugleich die letzte Generation des Osmanischen Reiches. Sie kannten die Widrigkeiten einer verpassten Industrialisierung, ebenfalls kannten sie alle Mängel, die ein Religions- und Bauernstaat mit sich bringen. Sie sahen die Fehler dieser Konstitution, sie erlebten, wie die Bevölkerung mit Hilfe einer Religionspropaganda ausgenutzt wurde. Schließlich sahen sie auch, wie bereitwillig Religionsausbeuter und Aufständler (also die Gegner einer modernen Republik) mit den Imperialmächten kollaborierten.

Der Westen hat im 15.-16. Jahrhundert schwere Opfer erbringen müssen, um den Gottesstaat abzuschaffen und die notwendigen Reformen herbeizuführen. Die Abschaffung der Theokratie und die Einführung eines weltlichen Bildungssystems, respektive: der Weg, der zur wissenschaftlichen Erhellung im 17.-18. Jahrhundert führte, war ein steiniger.

Die Wegbereiter einer „Türkischen Renaissance“ waren die Reformen Atatürks. Sie brachten dem türkischen Volk die so notwendige Aufklärung. Die ins Leben gerufenen Reformen dienten dem Zweck, die Ratio vom Glauben, die Wissenschaft von der Religion zu separieren. (9)

Das Osmanische Reich hatte diesen Trend und den Anschluss ans Weltgeschehen gänzlich verpasst.

Diese Zurückgebliebenheit begünstigte die Ausbeutung. Werte wie Freiheit, freies Denken und die freie Entfaltung (10) wird man in einem Land, in dem die notwendigen Entwicklungen verpasst wurden, vergeblich suchen.

Der Weg zur Modernisierung führt nicht über mittelalterliche Denkmuster, einer theokratischen Bildung oder Dogmen. Dies ist nur möglich, wenn die notwendige Offenheit für Neues vorhanden ist, wenn freies Denken und Hinterfragen ermöglicht werden und wenn der gesunde Menschenverstand mit der Bekenntnis zur Wissenschaft verknüpft ist.

Zu keiner Zeit wurde ein zivilisiertes Land der Welt mit “Fatwas” regiert. Es war an der Zeit, einer Generation von Freidenkern den Weg zu ebnen.

Die Türkische Aufklärung hätte nie stattfinden können, hätte man das Denken weiterhin Anderen überlassen. Oder mit den Worten von Immanuel Kant, die Individuen hatten den Mut aufzubringen, mit eigenem Verstand selbstständig zu handeln.

Atatürk war gegen diese Art der damals üblichen Bevormundung. Er trotze all den bislang vorhandenen Mechanismen, die dem Volk das Hinterfragen und freie Denken unterbanden und sie stattdessen gedanklich zu versklaven versuchten. Am dritten Jahrestag des großen Befreiungstriumphes, am 30. August 1925 sagte Atatürk in Kastamonu: “Mein verehrtes Volk. Sei gewiss: die Türkische Republik wird kein Land sein, dass von Scheichs, Derwischen und deren Anhängern dominiert wird. Die einzige Institution, die für uns wegweisend ist, ist der Weg der Zivilisierung. Der Menschheit wird zur genüge Rechnung getragen, wenn alle genau dieses Ziel als Wegweiser für sich akzeptieren. (11)

Unsere Republik stellt nicht nur eine Regierungsform dar, sie ist ein Lebensgefühl.  

Das heilige Buch der Christen -die Bibel- wurde während der Ära von François dem Ersten um 1530 für eine bessere Verständlichkeit im Volk aus dem Lateinischen ins Französische übersetzt. Gleiches geschah zur Zeit von Henri dem Achten und Martin Luther. Die Bibel wurde in die englische bzw. in die deutsche Sprache übersetzt.

Die Türken hingegen konnten ihr heiliges Buch (den Koran) erst 400 Jahre nach den Europäern bzw. 1200 Jahre nach dem Bekenntnis zum Islam in der eigenen Sprache lesen. Die Übersetzung vom Arabischen ins Türkische erschien 1929 – gemäß dem Vorschlag von Atatürk und dem Beschluss des Türkischen Parlaments. Die Osmanischen Herrscher kamen jahrhundertelang nicht auf diese erhellende Idee – vermutlich kam sie Ihnen aber auch nicht gelegen.

Unsere Republik hält all jenen, die die arabische Sprache in der Religion für unumstößlich halten die Türkische Sprache entgegen.

Unsere Republik bietet darüber hinaus:

  • die Schrift, das Lesen, das Schreiben
  • den Kalender
  • Gleichheit zwischen Mann und Frau
  • ein weltliches Bild statt der Scharia
  • den Nationalgedanken statt der Bekenntnis zum Ummahismus
  • anstelle eines ausbeuterischen Sultanats eine Form der Regierung, die allen Staatsbürgern die gleichen Rechte und die notwendige Chancengleichheit einräumt (12)

Die letzten Türken, die im Rahmen des Triumphes von Malazgirt im Jahre 1071 in Anatolien einwanderten, waren Muslime. Doch die Geschichte der Türken ist bei weitem älter als die des Islam. Denn die Türken leben schon seit Jahrtausenden in Anatolien.

Noch heute kann man in unterschiedlichsten Regionen des mittleren Ostens (Sibirien, Yakutien, Kasachstan, Kirgisistan, Aserbaidschan usw.) in Bergen und Tälern abertausende Steinschnitzereien vorfinden, die denen der Türken nicht nur ähneln, es sind sogar exakt die gleichen Identifikationsmerkmale vorzufinden. Der Grund ist: all diese Gebiete waren Niederlassungs- und Wohnorte der Türken.  

Diese kulturelle Kontinuität und alle weiteren Entwicklungen sind noch heute auch in Anatolien, in der heutigen Türkei, sehr gut nachzuverfolgen. In Kars, in Erzurum, in Erzincan, in Ordu, in Hakkari sind Belege hierfür vorhanden.

Die im Museum in Van befindlichen Steintafeln, sind zweifelsfrei wie die in Kirgisistan. Das gleiche Bild präsentiert sich im Westen Anatoliens: im Aizanoi-Tempel in Kütahya. Die Art der Schnitzerei, Pfeil und Bogen als Signet, die charakteristischen türkischen Dichter mit ihrer Laute in der Hand, die dazugehörigen Reiter auf ihren Pferden... Es sind Ebenbilder der Felsschnitzereien aus Sibirien, lediglich in einem kleineren Format.

Es ist durchaus möglich, die Spuren der Türken auf diesem historischen Pfad durch Anatolien nachzuverfolgen. Die Zeichen (Tamgha), die heute in Eskişehir/Seyitgazi vorzufinden sind, sind die gleichen wie die, die man in Kasachstan findet.

Ebenso verhält es sich mit den Jahrtausendealten Felsschnitzereien, die man im mittleren Osten vorfindet. Exakt diese Darstellungen sind heute bei Erzincan als Grabsteine vorzufinden.

Die Abbildungen des religiösen Sonnenkults, die man heute in der Stadt Van vorfinden kann, wirken so, als stammen sie direkt aus dem antiken kirgisischen Saimaluu Tash.

Überhaupt lässt sich der Ursprung der Schrift, und ihre Entwicklung aus den Schriftzeichen (Tamgha) in den Bergen Mittelasiens belegen und nachvollziehen. Die historischen türkischen Runen finden sich sogar heute noch in Dörfern von Ordu oder Ankara. (13)

Mit Atatürks Worten:

„An das Türkische Volk: Ihr seid in der Anatolien genannten Heimat keine Zuzügler, hier ist Eure ureigene Heimat. Ihr seid Nachfahren der Ersten, die sich hier niederließen und eine Zivilisation gegründet haben.“ (14)

„Dieses Land war schon immer türkisch, es ist auch heute türkisch und wird auch für immer türkisch sein.” (15)

Was zeichnet unsere Republik kulturell aus?

  • Wir schützen und ehren unser kulturelles Erbe, unsere Klänge, unsere Melodien, unsere Dichter und Denker
  • Ungeachtet der Herkunft, Sprache Religion und unabhängig von der jeweiligen Epoche - alle Zivilisationen die sich hier je niederließen, gehören zu uns, wir gehören zusammen.
  • Das Glaubensbekenntnis kann völlig unabhängig von einem modernen Lebensstil gelebt werden.

Unsere Republik ist nicht nur eine politische Regierungsform,

Unsere Republik stellt vielmehr ein Lebensgefühl dar. (16)

Die türkische Regierungsform widerstrebt dem Imperialismus. In ihr geht alle Macht vom Volk aus und ihre Unabhängigkeit ist unverhandelbar. Ob politisch, wirtschaftlich, militärisch, rechtsstaatlich oder kulturell – unsere Regierung ist auf den Grundpfeilern der absoluten Souveränität errichtet.

Der ehemalige CIA-Beauftragte für die Türkei - Paul Bernard Henze - berichtete 2006 dem Weißen Haus in Washington wie folgt:

„Wir können nicht sicher sein, dass die Türkei mit diesem politischen Gebilde zuverlässig an der Seite Amerikas stehen wird. Die Gründer dieser Republik haben die Kontrollmechanismen sehr wohl bedacht und die Maschen sind eng. Wenn wir die Regierung überzeugen, haben wir das Parlament vor uns. Wenn wir das Parlament auf unsere Seite bringen, werden die Vorhaben vom Militär durchkreuzt. Wenn wir auch das Militär überzeugt bekommen, werden wir vom Rechtssystem und von den Gerichten ausgebremst.

Wenn Amerika im Rahmen der eigenen Interessen das Ziel verfolgt, hier eine föderalistische Regierungsform vorzufinden, so müssen alle Machtinstanzen des Landes (Rechtsprechung, Militär, Parlament und Regierung) in einer Hand gebündelt werden. Es wird einfacher werden, diese eine Person von unseren Interessen zu überzeugen statt alle sich gegenseitig kontrollierenden Instanzen zu passieren. Sollte diese eine Person zögerlich werden, wenn es um die amerikanischen Interessen geht, so ist es für uns ein Einfaches,  dieses System zu stürzen. Das stellt für Amerika kein Problem dar.“ (17)

Die Gründungsphilosophie unserer Republik wird unseren Weg erhellen.

Um die Türkei aus der Sackgasse zu befreien, in die sie sich in den letzten Jahren hineinmanövriert hat, bedarf es offensichtlich nicht mehr, als sich an die Gründungstugenden und Reformen Atatürks zu besinnen und sich an ihnen zu orientieren.

Dr. Taner Kışlalı hat es treffend formuliert:

„Der Kemalismus bedeutet nicht das Hüten von Vergangenem, er ist gewissermaßen Wegweiser der Zukunft!“ (18)

Wir gratulieren zum 98. Gründungstag der Türkischen Republik"

Mehmet Serdar Temur

(Übersetzung: Mete Tiril und Murat Büyükalp)










Foto galeri:


____________________

05 Eylül 2021 

30 Ağustos 2021 Zafer Bayramı Kutlaması 

İşgal Yıllarından 30 Ağustos’a 

Derleyen: M. Serdar Temur

Sunum: M. Serdar Temur, Mehtap Kaplan-Gökçe, Murat Comart, Şuayip Karakuş, Ufuk Güngör

Çanakkale’yi İngiliz ve Fransızlar paylaşmıştı. 

Kars, Iğdır Ermeniler tarafından, Antep, Urfa, Maraş önce İngilizler, sonra pazarlık neticesi Fransızlar tarafından işgal edilmişti. Mersin, Antakya, İskenderun, Osmaniye’yi de işgal eden Fransızlar, ayrıca Zonguldak’a, Ereğli’ye asker çıkarıp kömür işletmelerimize de el koymuşlardı. 

İtalyanlar, Muğla, Bodrum, Datça, Marmaris, Fethiye, Köyceğiz, Selçuk ve Kuşadası’na yerleşmiştiler, askerleri Antalya’da, Konya’da, Burdur’da devriye geziyordu. 

Ordu dağıtılmıştı, silahları alınmıştı. 

İstanbul sokaklarında, İngiliz, Fransız, İtalyan, Amerikalı, Yunan, Cezayirli, Faslı, Hintli, hatta Japon askerleri devriye geziyordu. İşgali destekleyen Amerikan, İspanyol ve Japon savaş gemileri Marmara’ya demirlemişti. 

Fener Rum Patrikhanesi’nin kapısına Bizans bayrağı çekilmişti. İstanbul fiilen İngiltere toprağı olmuştu. İstanbul’a gelmek isteyen bir Türk, İngiltere’den vize almak zorundaydı. (1) 

İzmir Yunanlar tarafından işgal edilmişti. 

İşgalci emperyalist devletler, 1918-1920 yılları arasında Anadolu’nun paylaşımı konusunda aralarında çıkan anlaşmazlıkları çözmek için 102 oturum yapmış, görüşmüş, kendi aralarında ikili anlaşmalar yapmışlardı. (2) 

İngilizler vatanı işgal etmişti ama, Osmanlı padişahı Vahdettin İngiliz Dostları (Muhipleri) Derneğinin baş üyesiydi. Derneğin başkanı görülen Sait Molla aslında maşaydı, derneğin asıl başkanı İngiliz İstihbarat Teşkilatından rahip Robert Frew’dü. Yani yeryüzünün İslam halifesi, bir rahibin emri altına girmişti. 

Padişahın ablası ile evli olan başbakan Damat Ferit: “Bütün umudum Allah’ta ve İngiltere’de” diyordu. Ayrıca Amerikancılar da vardı. Onlar da Amerikan himayesine girmek istiyorlardı. 

Osmanlı’nın üç başkenti; Bursa, Edirne, İstanbul artık yoktu. 

Ve bu ortamda, 10 Ağustos 1920’de İstanbul’daki Osmanlı, işgali onaylayan, yurdu paramparça eden, Türkleri Anadolu’nun ortasına sıkıştıran Sevr Antlaşmasını imzaladı. Ankara’daki Büyük Millet Meclisi Antlaşmayı şiddetle reddetti, yok hükmünde saydığını tüm dünyaya ilan etti. 

Yıllarca süren savaşlar sonucu kadın nüfusu erkek nüfusunun altı katı olmuştu. Her bir erkeğe karşılık altı kadın vardı. (3) 

Frengi hastalığı, fuhuş ve de eşkıyalık patlamıştı. 


Değerli Konuklarımız, 

Değerli Üyelerimiz, 

Değerli Yurtseverler, 

Kurtuluş Savaşının büyük zaferini, 30 Ağustos Zafer Bayramı‘nın 99’uncu yılını anmak için toplandık. Hoşgeldiniz. Albay Bekir Sami’nin ifadesiyle: “Kurtuluş Savaşı, aslında, kendi vatanlarında vatansız kalanların, vatan yapma mücadelesidir.” (4) 

Son yıllarda Atatürk merkezli tarihi olaylar ve zaferler başka tarihi olaylarla ve zaferlerle gölgelenmek isteniyor. 23 Nisan'ı gölgelemek için aynı dönemlere denk gelen Kut Zaferi; 19 Mayıs'ı gölgelemek için de 29 Mayıs İstanbul'un fethi öne çıkarılıyor. Ağustos ayındaki Büyük Taarruz ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi de Malazgirt Zaferi'yle gölgelenmek isteniyor... Yine aynı şekilde, bundan tam yüzyıl önce 23 Ağustosta başlayıp 13 Eylülde biten Sakarya Meydan Muharebesi de hakkettiği görkemle anılmıyor. 

“Fetihleri” hatırlayıp “kurtuluşları” unutmak, o toprakları yeniden vatan yapanlara büyük bir saygısızlıktır. (5) 

Emperyalizm, işgal ettiği, sömürmek istediği ülkelerin gelişmesini, çağdaş olmasını hiç bir zaman istememiştir, istemez. 30 Ağustos Zaferi kazanılamasaydı, Cumhuriyet ilan edilemez, demokratik, laik, kadın-erkek eşitliğine, hukukun üstünlüğüne dayanan, yani Türkiye’yi çağdaşlaştıran Cumhuriyet Devrimleri yapılamazdı. 

30 Ağustos, ‘Kurtuluş’u belirleyen savaştır. ‘Kurtuluş’ olmadan ‘Kuruluş’a başlanamazdı. 

Bu süreçte “... Ankara yönetimi, birden çok devlet, millet ve toplulukla savaşıp çekişmiş, çatışmıştır; barış görüşmelerinde de yine birçok devletle mücadele etmek zorunda kalmıştır.“ (6) 

1921 Sakarya savaşında 220 bin kişiye ulaşan Yunan kuvvetleriyle birlikte,   İngiliz, Fransız, İtalyan, Hintli kuvvetleri, Ermeni ve Pontus Çeteleri ve bunların dışında Anadolu’daki iç isyancıları da hesaba katarsak, “Kurtuluş Savaşı’nda Türk ordularının karşısındaki düşman gücü ortalama 322.000 kişi civarındadır”. (7) 

İşte işgalcilerin hiç beklemediği ‘Büyük Taarruz’ yani ‘Büyük Hücum / Büyük Saldırı’ 26 Ağustos 1922’de bu şartlarda, baskın şeklinde başladı ve 30 Ağustos’ta zaferle tamamlandı. Mustafa Kemal Atatürk’ün komuta ettiği bu beş güne ‘Başkomutanlık Meydan Muharebesi’ diyoruz. 

Zafer sonrası 11 Ekim 1922’de Türklerin zaferini dünyaya ilan eden Mudanya Ateşkes Antlaşmasında, yenilip perişan olan işgalci Yunan tarafı, sonuçta masada bile yer almadı. Antlaşma, Ankara hükümetiyle Yunanistan’a çok yüklü silah ve maddi destek veren, kışkırtan, şımartan İngiltere’yle, Fransa ve İtalya arasında yapıldı. Sadece bu gerçek bile esas düşmanın kim, ya da kimler olduğunu çok açıkça göstermektedir. 

Mudanya Ateşkes Antlaşmasına göre Doğu Trakya, Edirne’yi de içine alacak şekilde Yunanlar tarafından boşaltıldı, İstanbul ve Boğazlar, bazı kayıtlarla Kuvay-ı Milliye’ye (Türk Milli Kuvvetlerine) bırakıldı. 

30 Ağustos Zaferiyle, işgal edilmiş olan Türk Yurdu emperyalistlerden, onların maşası olan işgalcilerden ve Türk Milleti de sömürge olmaktan kurtuldu ve yine bu zaferle Lozan antlaşmasına giden yolun önü açıldı. 

Lord Curzon Lozan görüşmelerinde gayet pişkince: “Siz, Yunanistan’ı yendiniz, İngiltere’yi değil; bunu unutmayın” derken, İsmet İnönü’nün aklından geçenler şüphesiz şöyleydi: 

‘Güneyde müttefikiniz Fransızları yendik. Onun silahlandırdığı Ermenileri ve Pontus çetelerini yendik. Müttefikiniz İtalyanları Anadolu’dan uzaklaştırdık. İstanbul yönetimiyle birlikte azdırdığınız isyancıları yendik. Silah ve para ile desteklediğiniz Kuva-yı İnzibatiye’yi yendik. En son olarak da maşanız Yunan ordusunu denize döktük. Mondros’u yendik, Sevr’i yendik. Üçlü anlaşmayı yendik. Bunların hepsinin arkasında siz vardınız, hepsinin ipleri, dümeni, düğmesi sizin elinizdeydi. Biz, asıl sizi yendik. Entrikalarınızın nedeni bu. Bunu örtbas etmeye, kaybınızı gidermeye çalışıyorsunuz. Biz sizi burada da yeneceğiz!’ (8) 

Aynen de öyle oldu. Zaferden on bir ay sonra, 24 Temmuz 1923’te, yani Cumhuriyet’in ilanından yaklaşık üç ay önce Türkiye Cumhuriyeti'nin tapusu olan Lozan antlaşması, tam bağımsızlığımızın tescili olarak imzalandı. 

Sonra 6 Ekim 1923'te İstanbul, istilacı emperyalistlerden, yani en başta İngilizlerden, silahsız bir zaferle kurtuldu. Ve işgalciler Atatürk'ün ifadesiyle “geldikleri gibi gittiler”. Hemen ardından, 29 Ekim 1923’te yine Atatürk’ün önderliğinde antiemperyalizm, uygarlaşma ve çağdaşlaşma temeline oturtulan ama aslında uygulama şekliyle 23 Nisan 1920’de kurulmuş olan bağımsız Cumhuriyetimiz ilan edildi. 

Mustafa Kemal Atatürk, savaş anılarını konuşmaktan hoşlanmayan, “ulusun yaşamı tehlikeye girmedikçe, savaş bir cinayettir” ( ) diyen, “Hiçbir zafer amaç değildir. Zafer ancak kendisinden daha büyük olan bir amacı elde etmek için gereken en belli başlı araçtır.” (10) diyen bir komutan. 

O'nun için askeri orduların dışında iki ordu daha vardır. Eğitim ve kültür ordusu, ekonomi ordusu. 

Çanakkale’ye, Kurtuluş Savaşının yaşandığı yerlere, savaştığı diğer alanlara daha sonra hiç gitmedi. Yalnız Cumhuriyetin ilanından bir sonraki sene, yani 1924 yılının 30 Ağustos’unda Dumlupınar’da, “Şehit Asker” anıtının temelinin atılışında, sanki tarihe sunulan bir belge gibi anlamlı, ama bir o kadar da duygulu bir konuşma yaptı: “... gerçek niteliği bugünkü açıklamalardan çok, yarın, tarihin yargıçları olan araştırmacıların incelemeleriyle, daha iyi anlaşılabilecektir” ... dedikten sonra, bu büyük savaşta Türk milletinin, kendisini başkomutanlığa layık gördüğü için duyduğu mutluluğu dile getirdi: “... Bu görevin mutlu anısını, ulusuma duyduğum minnetle, ömrüm oldukça övünerek saklayacağım.” 

Destan gibi bir anlattığı bölüm, Şevket Süreyya Aydemir’in tanımıyla, “savaş alanında yapılan bir barış söylevi, savaş edebiyatının bir şaheseridir.” (11) 

“... Güneş batıya yaklaştıkça, kanlı ve ölümlü bir kıyametin kopmak üzere olduğu bütün ruhlarda seziliyordu. Bir zaman sonra dünyada büyük bir yıkım olacaktı. Ve beklediğimiz kurtuluş güneşinin doğabilmesi için bu yıkım gerekliydi. Karanlıklar içinde bu yıkım gerçekleşmeli idi. Gerçekten gökyüzünün karardığı bir dakikada Türk süngüleri düşman dolu o sırtlara saldırdılar. Artık karşımda bir ordu, bir kuvvet kalmamıştı. Tümüyle mahvolmuş, perişan bir kılıç artığı kitle bulunuyordu. Kendilerinin dediği gibi çok korkan ve titreyen, şekilsiz bir kitle, tuhaf bir karmaşa halinde kaçmak için açıklık arıyordu. Artık gecenin koyulaşan ağırlığı, sonucu gözle görmek için güneşin tekrar doğudan doğmasını beklemeyi zorunlu kılıyordu.” 

Sonra, ertesi gün savaş alanını gezerken karşılaştığı görüntüleri dile getirdi, hem “gerçek bir kıyamet yeri” olarak tanımladığı savaş alanını, hem de savaşın felsefesini yaptı: (12) 

“... ertesi gün tekrar bu savaş alanını dolaştığım zaman, ordumuzun kazandığı zaferin yüceliği ve buna karşılık düşman ordusunun düşürüldüğü felâketin büyüklüğü beni çok duygulandırdı. Karşı sırtların gerilerindeki bütün vadiler, bütün dereler, bütün kapalı kalmış yerler bırakılmış toplarla, otomobillerle ve bitmez tükenmez donatım ve malzeme ile ve bütün bu bırakılan şeylerin aralarında yığınlar oluşturan ölülerle ve toplanıp merkezlerimize gönderilmekte olan sürü sürü esir gruplarıyla, gerçekten bir kıyamet yerini andırıyordu.” 

“... savaş ve özellikle meydan savaşı yalnız karşı karşıya gelen iki ordunun çarpışması değildir Milletlerin çarpışmasıdır. Meydan savaşı, milletlerin tüm varlıklarıyla; teknik alandaki başarılarıyla, ahlaklarıyla, kültürleriyle, erdemleriyle, kısacası gözle görünür görünmez bütün güç ve varlıklarıyla, her türlü araç ve olanaklarıyla çarpıştığı bir sınav alanıdır. Bu alanda çarpışan milletlerin, gerçek güçleri ve değerleri ölçülür. Sonuç, yalnız gözle görünür gücünün değil, bütün güçlerin, özellikle ahlaktan ve kültürden gelen güçlerin üstünlüğünü ortaya koyacaktır.” 

“... Tarih; başlarındaki taht sahipleri ya da hırslarını yenemeyen politikacılar elinde, birtakım boş ve yersiz isteklere oyuncak olmuş istilacı orduların, istilacı milletlerin uğradığı, buradaki gibi korkunç sonuçlarla doludur... Türk vatanını ele geçirmek düşüncesini, Türk'ü tutsak etme hayalini genel, ortak bir düşünce haline koymaya çalışanların da hak ettikleri sondan kurtulamamış olduklarını gözlerimizle gördük.” 

“... bir memleketi ele geçirip işgal etmek, o memleketlerin sahiplerine hükmetmek için yeterli değildir. Bir milletin ruhu ele geçirilmedikçe, bir milletin kararlılığı ve iradesi kırılmadıkça, o millete hükmetmenin imkânı yoktur. Halbuki yüzyılların çocuğu olan bu millî ruh, kalıcı ve sürekli bir millî iradeye hiçbir kuvvet karşı koyamaz. 

Tutsak olmak istemeyen bir milleti, esaret altında tutmayı başarabilecek kadar güçlü zorbalar, artık dünya üzerinde kalmamıştır. Türk milleti burada kazandığı zaferle, gösterdiği azim ve irade ile bu gerçeği tarihin sinesine çelik kalemle yazmış bulunuyor.. 

Afyonkarahisar-Dumlupınar Meydan Savaşı ve onun son devresi olan 30 Ağustos Savaşı, çok parlak zaferlerle dolu Türk tarihinin en önemli dönüm noktalarından biridir... Burada kazanılan zafer kadar kesin sonuçlu, yalnız bizim tarihimize değil, dünya tarihine yeni bir yön vermede bu kadar etkili bir meydan savaşı hatırlamıyorum. 

Açıktır ki, yeni Türk Devleti’nin, genç Türk Cumhuriyeti’nin temeli burada sağlamlaştırıldı. Sonsuz yaşamı burada taçlandırıldı. Bu alanda akan Türk kanları, bu gökyüzünde uçuşan şehit ruhları, devlet ve  cumhuriyetimizin sonsuz koruyucularıdır... 

Burada temelini attığımız “Şehit Asker” anıtı... Türk vatanına göz dikeceklere, Türk’ün 30 Ağustos günündeki ateşini, süngüsünü, saldırısını, gücü ve iradesindeki şiddeti hatırlatacaktır.“ 

“... Milli egemenlik öyle bir ışıktır ki, onun karşısında zincirler erir, tahtlar taçlar yanar, yok olur. Milletlerin tutsaklığı üzerine oturtulmuş kurumlar, her yerde er geç yıkılacaktır. Avrupa’nın ortasından, Doğu’nun öbür ucundaki binlerce yıllık ülkelere bakacak olursak, Osmanlı İmparatorluğu’nun hak ettiği sonu daha iyi anlarız. 

Arkadaşlar, saraylarının içinde Türk'ten başka unsurlara dayanarak, düşmanlarla birleşerek Anadolu'nun, Türklüğün karşısında yürüyen çürümüş gölge adamlarının Türk vatanından sürülmeleri, düşmanların denize dökülmesinden daha kurtarıcı bir harekettir.” 

“... Bunca acıya katlanıp yıkımlara uğradıktan sonra, Türk artık öğrenmiştir ki, bu yurdu yeniden kurmak ve orada mutlu ve özgür yaşayabilmek için egemenliği hiç elden bırakmamak ve evlatlarını Cumhuriyet bayrağı altında, örgütlü ve bilinçli bulundurmak gereklidir.” 

“... Yüzyıllardan beri Türkiye’yi yönetenler, çok şeyler düşünmüşler, ancak bir şeyi düşünmemişlerdir. Türkiye’yi. Bu düşüncesizlik yüzünden, Türk vatanının, Türk milletinin uğradığı zararları, ancak bir şekilde giderebiliriz. Türkiye’de Türk’ten başka bir şey düşünmemek. Ancak bu düşünceyle hareket ederek her türlü kurtuluş ve mutluluk hedeflerine ulaşabiliriz.” 

Çünkü Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e göre: “Türkiye Cumhuriyetini kuran Türkiye halkına Türk Milleti denir.” ve “Türkiye Cumhuriyetinin temeli kültürdür.“ 




Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün kendi el yazısıyla “Türk Milleti” tarifi. (13) 

Gazi, konuşmasına daha sonra “... ileriye değil, geriye bakmak bilgisizliği ve ihtiyatsızlığını gösterenler genel medeniyetin coşkun seli altında boğulmaya mahkûmdurlar” diye devam etti.  

“Efendiler! Milletimizin hedefi, milletimizin ideali bütün dünyada tam anlamıyla medeni bir toplum olmaktır. Çünkü dünyada bir milletin varlığının değeri, özgürlük ve bağımsızlık hakkı, sahip olduğu ve yapacağı medeni eserlerle orantılıdır. Medeni eser yaratmak yeteneğinden yoksun olan milletler özgürlük ve bağımsızlıklarını kaybetmeye mahkûmdur. 

Medeniyet yolunda yürümek ve başarılı olmak hayatın şartıdır. Bu yol üzerinde ileriye değil, geriye bakmak bilgisizliği ve ihtiyatsızlığını gösterenler genel medeniyetin coşkun seli altında boğulmaya mahkûmdurlar... Medeniyet yolunda başarı yenileşmeye bağlıdır. Sosyal hayatta, ekonomik hayatta, ilim ve fen alanında başarılı olmak için tek gelişme ve ilerleme yolu budur. Yaşamayı ve gelişmeyi sağlayan hükümlerin zamanla değişmesi, gelişmesi, yenileşmesi kaçınılmaz bir zorunluluktur.“ (14) 

“Uygarlığın buluşları, fennin harikaları, dünyayı şekilden şekile geçirttiği bir dönemde, yüzyıllık eskimiş düşüncelerle, geçmişe tapınmakla varlığını korumak mümkün değildir.” 

Lozan’da görüşmelere ara verilmişti, işgalciler kapitülasyonları kaldırmaya kesin olarak yanaşmıyorlardı. Mustafa Kemal o arada 17 Şubat 1923’te, İzmir’de Ekonomi (İktisat) Kongresini toplamıştı. O kongrenin açılışında: 

“Siyasal, askeri zaferler ne kadar büyük olurlarsa olsunlar, ekonomik zaferlerle taçlandırılmazsa, kazanılan zaferler devamlı olmaz, az zamanda söner.” demişti. (15) 

İşte o sözlerin benzerini burada da paylaştı: 

“... Milletimiz burada belirlediğimiz büyük zaferden daha önemli bir görev peşindedir. O zaferin anlaşılması milletimizin ekonomi alanındaki başarılarıyla mümkün olacaktır. Bilirsiniz ki, ekonomik açıdan zayıf bir yapı fakirlikten kurtulamaz, kuvvetli bir uygarlığa, refah ve mutluluğa kavuşamaz, sosyal ve siyasal felâketlerden yakasını kurtaramaz... Hiçbir uygar devlet yoktur ki, ordu ve donanmasından önce ekonomisini düşünmüş olmasın.” 

“... Ulusumuzdaki güçlü karakter, sarsılmaz inanç, ateşli milliyetçilik; ekonomik gelişmeyle gerektiği gibi güçlendirilmelidir.” 

“... bugün, insanca yaşamanın koşulları bütün kesinliği ile ortaya çıkmıştır... Akla aykırı uydurma şeyler, kafalardan çıkmalıdır. Her türlü yükselme ve gelişmeye istekli milletimizin sosyal devrim adımlarını kesmek, küçültmek isteyen engeller ortadan kaldırılmalıdır... Son sözlerimi, yalnızca ülkemizin gençlerine yöneltmek istiyorum: 

Gençler! Geleceğe güvenimizi güçlendiren ve sürdüren sizsiniz. Siz almakta olduğunuz eğitimle, bilgiyle, insanlıktaki üstün niteliklerin, yurt sevgisinin, düşünce özgürlüğünün en değerli örneği olacaksınız. 

Ey yükselen yeni nesil! Gelecek sizindir. Cumhuriyeti biz kurduk, onu yükseltecek ve yaşatacak sizsiniz..” 

Atatürk’ün, O’nun silah arkadaşlarının, tüm şehitlerimizin, canını vatanı için, tam bağımsız Türkiye için veren kahraman şehitlerimizin önünde minnetle, saygıyla eğiliyoruz. Ruhları şâd olsun. 30 Ağustos Zafer bayramımız kutlu olsun. 

Hepinize saygılarımı, sevgilerimi sunar, aydınlık, iyi günler dilerim. 

Mehmet Serdar Temur 

(1) Yılmaz Özdil, Son Cüret, 1.Basım, s. 29-35, 62, 194 

(2) Sinan Meydan, 30 Ağustos ruhu, Kemalist bir Türk’ün idamı ve bugün, 28 Ağustos 2010 

(3) Yılmaz Özdil, Son Cüret, 1.Basım, s. 297 

(4) a.g.e. s. 71 

(5) Sinan Meydan, Bu toprakları yeniden vatan yapan zafer Büyük Taarruz, 27 Ağustos 2018 

(6) Turgut Özakman, Vahdettin, Mustafa Kemal ve Milli Mücadele, s. 449. 

(7) Sinan Meydan, 30 Ağustos ruhu, Kemalist bir Türk’ün idamı ve bugün, 28 Ağustos 2010 

(8) Turgut Özakman, Cumhuriyet, Bilgi Yayınevi, Ekim 2009, 11. Baskı, s.189 

(9) 1923, Adana 

(10) 16 Eylül 1921, Ankara 

(11) Metin Aydoğan, 30 Ağustos Zaferi ve büyük “Barış Söylevi” 30 Ağustos 2013 (“Atatürk’ün İstanbul’daki Çalışmaları” Sadi Borak, Kaynak Yay., 2. Bas., İstanbul-1998, sf. 75 ve 77) 

(12) Hâkimiyet-i Milliye, 31.08.1924 

(13) Prof. Dr. Afet İnan, Medenî Bilgiler ve M. Kemal Atatürk’ün el yazıları, Atatürk Araştırma Merkezi, s. 425 

(14) Sinan Meydan, Türkiye’nin Rönesans Ufku, 28 Ağustos 2010, 12 Ekim 2020 (Atatürk'ün Bütün Eserleri, (ATABE), C.16, s. 288) 

(15) Sinan Meydan, 1923 Kuruluş ayarlarına dönmek, s. 301 (Atatürk’ün Bütün Eserleri C 15, s. 144) 








___________________

26 Ekim 2020

Değerli Dostlarımız,
Değerli Üyelerimiz, 

1 Kasım 2020 Pazar günü yapılması için çok emek verilerek tüm hazırlıkları tamamlanmış olan, Kovid 19 nedeniyle ancak sınırlı sayıda konuğumuzu ve üyemizi ağırlayabilecek şekilde düzenlemiş olduğumuz bu seneki Cumhuriyet Bayramı Resepsiyonumuz, Yönetim Kurulumuzun 26 Ekim 2020 Pazartesi günü itibariyle aldığı bir kararla, Hamburg’da Kovid 19 vaka sayısının artması, virüsün bulaşma ihtimalinin yükselmesi nedeniyle, maalesef iptal edilmiştir. Anlayışınız için teşekkür eder, iyi ve sağlıklı günler dileriz.

Hamburg ve Çevresi Atatürkçü Düşünce Derneği (ADD Hamburg) Yönetim Kurulu adına Başkan Mehmet Serdar Temur


___________________

25 Ekim 2020 

Cumhuriyet Bayramı etkinlikleri çerçevesinde Hamburg'da her yıl GS Hamburg tarafından düzenlenen Cumhuriyet Futbol Salon Turnuvasında, turnuvaya ADD Hamburg adına katılan futbol takımı, katılan 5 takım arasından 3. oldu. Kovid 19 pandemisi nedeniyle turnuvaya az sayıda futbol takımı katıldı, sınırlı sayıda seyirci izleyebildi.

Foto galeri: 


___________________

28 Eylül 2020 

Ekim Cumhuriyet Bayramı Resepsiyonu için davetiyeler ADD Hamburg üyeleri ve konuklarımızla paylaşılmaya başlandı.

Davet (*)

29 Ekim Cumhuriyet Bayramı Resepsiyonu 

ID-Diamond Eventlocation 

Oehleckerring 19 a, 22419 Hamburg

Arzu ve Mete’nin müzikleri eşliğinde

1 Kasım 2020, Pazar 

Giriş saati: 15:00

Başlangıç saati: 16:00

Etkinlik, geçen yıllardan farklı olarak tören ve bir dinleti şeklinde programlanmıştır.

Sıcak ve soğuk içeceklerin yanında tatlı ve meyve ikramı yapılacaktır. 


Değerli Üyelerimiz; 

Davetli sayımız, etkinliğe verilen izin çerçevesinde ancak 130 kişiyle sınırlıdır. 

(*) Aktif üyelerimiz (en fazla iki kişi) öncelikli olarak davetlidir. 

(*) Davetiye ADD Hamburg üyesine aittir, devredilemez.

(*) Davete katılacağınızı 9 Ekim 2020 Cuma tarihine kadar posta, ya da e-posta yolu ile onaylamanız gerekmektedir. Katılacak kişi sayısını (bir veya iki kişi) belirtiniz. 9 Ekim 2020 Cuma tarihine kadar, tarafınızdan yanıtlanmamış davetiye geçersiz olarak kabul edilecektir. 

Davet edilecek diğer konuklarımızın sayısı, etkinliğe katılacak üyelerimiz kesinleştikten sonra belli olacaktır. 

Bu davet;   

- Kovid 19 pandemisi nedeniyle Hamburg’da “alınması gereken önlemlerde herhangi bir değişiklik olmadığı sürece” geçerlidir.

- Alınması gereken koruyucu önlemlere ve her türlü hijyenik kurallara uyulmasını özellikle belirtiriz.


Bilgilerinize sunar, önlemler konusundaki anlayışınız için teşekkür eder, iyi ve sağlıklı günler dileriz.

Hamburg, 28 Eylül 2020 

Hamburg ve Çevresi Atatürkçü Düşünce Derneği Yönetim Kurulu adına Başkan Mehmet Serdar Temur 


___________________

9 Şubat 2020 / Üyelerimizle Yeni Yıl Kahvaltısı

Hamburg ve Çevresi Atatürkçü Düşünce Derneği Yönetim Kurulu olarak üyelerimizi 9 Şubat 2020 Pazar günü saat 11’de dernek binamız olan Haus 7 salonunda yeni yıl kahvaltısına davet ettik. Özenle hazırlanmış açık büfe kahvaltımızı sıcak bir ortamda hep birlikte yaptık. Yönetim Kurulu Başkanı M. Serdar Temur çalışmalar, etkinlikler, hedefler konusunda üyelerimizi bilgilendirdi, soruları yanıtladı. Yeni üyelerimizle tanışma, kaynaşma, konuşma fırsatımız oldu. 

Foto galeri: 


____________________

07 Aralık 2019 / ARD, NDR’in Rothenbaumchaussee 132 adresindeki binasının önünde protesto edildi.

ARD Televizyon Kanalı 01.12.2019 tarihinde “ttt - titel thesen temperamente” programında “Unutulmuş Katliam“, Atatürk Alevileri Nasıl Öldürttüalt başlıklı bir sözde belgesel yayınladı. Bu kabul edilemez, gerçeklerle örtüşmeyen, yanlış bilgilerle dolu, sorumsuzca sunulmuş yayın, NDR Hamburg’un Rothenbaumchaussee 132 adresindeki binasının önünde okunan basın açıklamasıyla protesto edildi.

(bkz.: Basın Açıklamaları)

Foto galeri: 


____________________

10 Kasım 2019 / Atatürk'ü Anma Günü

Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ün sonsuzluğa göçünün tarihi olan 10 Kasım bu yıl bir Pazar gününe denk geldi. Çok ender olan bu durum üzerine, ADD Hamburg Yönetim Kurulu olarak 10 Kasım Atatürk’ü Anma Günü törenini, dernek binamız olan Haus 7’de sabah saat dokuzu beş geçe başlatma kararı aldık.  

Katılımın yüksek olduğu tören, saat tam 9:05’te saygı duruşu ve İstiklal Marşıyla başladı. Yapılan sunumu derleyen M. Serdar Temur önce 29 Ekim 1923 günü Cumhuriyet ilan edilişi ve Meclis tarafından oybirliği ile Atatürk’ün Cumhurbaşkanı seçilişinden sonra O’nun, hemen ertesi gün olan 30 Ekim 1923’te Başbakan İsmet İnönü'ye yazdığı mektubu okudu. Ardından Yönetim Kurulu üyeleri ve Mete Tiril sırayla Büyük Millet Meclisini, Kurtuluşu, Cumhuriyeti bizlere kazandıran, devrimleriyle çağdaş yaşamın önünü açan Ata’mız özdeyişlerini ve onunla ilgili anıları konuklarımızla paylaştılar.

Son olarak “Saat Kaç?“ belgeseli büyük ilgiyle izlendi.

Bu Törenimizle; benim manevi mirasım akıl ve bilimdir diyen Ata’mızı hep birlikte andık. O’na olan minnet duygularımızı çocuklarımızla, gençlerimizle birlikte yaşadık.

Foto galeri:  

____________________

29 Ekim 2019 / Cumhuriyet Bayramı Kutlaması - Class Event Saal Hamburg 

Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşunun 96. Yılı Class Event Saal’de yaklaşık 600 kişilik bir katılımla, görkemli bir şekilde kutlandı. 

İstiklal Marşı ve saygı duruşuyla başlayan gecenin ilk açılış konuşmasını TC Hamburg Başkonsolosu sayın Yonca Sunel yaptı. Ardından ADD Hamburg Yönetim Kurulu Başkanı M. Serdar Temur, yaptığı “Hoş Geldiniz” konuşmasında özellikle Türkiye Cumhuriyetinin temel niteliklerini sıraladı ve son söz olarak Bizim Cumhuriyetimiz aynı zamanda bir yaşam biçimidir” dedi. 

Sunumunu Mete Tiril’in yaptığı, Alman dost ve yakınlarımızın da aramızda bulunduğu, coşkuyla geçen geceye Aytun Ede ve arkadaşlarının müziği eşliğinde; sırasıyla Onur Gümrükçü ve Karin Solana tango gösterileriyle, Yörük Efeler zeybek gösterileriyle ve Murat İnce de Türkçe Rock konseriyle renk kattılar. 


M. Serdar Temur'un 29 Ekim 2019 Cumhuriyet Bayramı konuşması için

(bkz.: Basın Açıklamaları)

Foto galeri:  

____________________

30 Ağustos 2019 / Zafer Bayramı Kutlaması - Haus 7

30 Ağustos Zafer Bayramı, 30 Ağustos 2019 Cuma günü dernek binamız olan Haus 7’de kutlandı. Tören saat 19:30’da saygı duruşu ve İstiklal Marşıyla başladı. TC Hamburg Başkonsolosu sayın Yonca Sunel’in de katıldığı etkinliğe olan ilgi yoğundu. Falih Rıfkı Atay’ın “Çankaya” kitabından bazı alıntıları içeren “Büyük Taarruza İstanbul’dan Bakarken” adlı kısa film gösteriminin ardından M. Serdar Temur 30 Ağustos Zaferinin “Türkiye Cumhuriyetinin kurtuluşu ve kuruluşundaki önemi” ve bu bağlamda “Yeni Türkiye Cumhuriyeti için öngörülen hedefleri” de içeren bir konuşma yaptı. 

Verilen kısa aradan sonra Nazım Hikmet’in Kuvayi Milliye Destanından Üçüncü Bap “Arhaveli İsmail’in Hikayesi” ve Yedinci Bap “Bir Aletle Bir İnsanın Hikayesi”ni bir mizansenle okuyan M. Serdar Temur’a, piyanoda Mete Tiril, sunum ve teknikte Murat Büyükalp (İstasyon Tiyatro Hamburg) eşlik ettiler. 


M. Serdar Temur'un 30 Ağustos Zafer Bayramı konuşması için

(bkz.: Basın Açıklamaları)

Foto galeri: 


____________________

07 Haziran 2019 / 19 Mayıs etkinliğimizin gerçekleşmesine katkıda bulunan sponsorlarımıza yemek daveti

19 Mayıs 1919’un 100’üncü yıldönümü etkinliğimizin gerçekleşmesinde derneğimize katkıda bulunan sponsorlarımızı verdikleri destek ve gösterdikleri dayanışmadan ötürü 7 Haziran 2019 Cuma günü saat 20:00’de Am Stadtrand 66, 22047 Hamburg adresinde bulunan Ata Restaurant’ta yemeğe davet ettik.  

Foto galeri: 

____________________

19 Mayıs 2019 / 19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı Kutlaması

Kurtuluş Savaşının başlangıcı olan 19 Mayıs 1919 Atatürk’ün Samsun’a ayak basışının 100. Yıl dönümü, Elbe Nehrinde yapılan bir gemi turunda kutlandı. 

Arkadan çarklı Mississippi Queen Gemisindeki yaklaşık 500 kişi, saygı duruşu ve İstiklal Marşıyla başlayan törenin ve konuşmaların ardından, yemekli ve canlı müzik eşliğinde anlamlı ve coşkulu bir gün yaşadı. TC Hamburg Muavin Konsolosu Sayın Meral Akbilek Koray da bizlerle birlikteydi.

Hamburg limanından saat 12:00 gibi hareket edildi. Dört saat süren, açık ve güneşli havada geçen bu etkinliğe katılan tüm Türk ve Alman dostlar Wedel Willkommenhöf’te İstiklal Marşının çalınmasıyla duygu yüklü unutulmaz anlar yaşadılar.

M. Serdar Temur'un 19 Mayıs Atatürk’ü Anma Gençlik ve Spor Bayramı konuşması için

(bkz.: Basın Açıklamaları)

Foto galeri: 

____________________

23 Nisan 2019 / 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı Kutlaması

23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramının 99. yıl dönümünü, 27 Nisan 2019 Cumartesi günü Hamburg ve Çevresi Türk Toplumunun öncülüğünde, dokuz dernekle birlikte kutlandı. ADD Hamburg’un güçlü destek verdiği etkinlik, dernek binası Haus 7'nin de içinde bulunduğu August-Lütgens-Park’ta tam bir bayram havasında geçti.

Çocuklar ve aileleri erken saatlerde gelerek hem salondaki etkinlikleri coşkuyla izlediler, hem de güzel bir havada parktaki oyunlarla hoş zaman geçirdiler, çeşitli yiyeceklerin tadına baktılar. ADD Hamburg’un standında kurulan Çarkıfeleğe, orada kazanılan, dağıtılan hediyelere ilgi yüksek oldu. 

TC Hamburg Başkonsolosu sayın Yonca Sunel de bu renkli Bayram şenliğinde bizlerle birlikteydi. Alman dostlarımızın, komşularımızın yoğun ilgi gösterdiği kutlama, akşamın geç saatlerine kadar sürdü, yaklaşık 1.500 kişi katıldı.


M. Serdar Temur'un 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı konuşması için

(bkz.: Basın Açıklamaları)

Foto galeri: 

____________________

10 Şubat 2019 / Dernek binamız Haus 7’de toplanan Genel Kurulda yeni Yönetim Kurulu seçildi.

Genel Kurulda, önceki yönetim aklanmış ve ardından yeni Yönetim Kurulumuz seçilmiştir. Ardından derneğimizin Almanca adı ‘Verein zur Förderung des Gedankenguts von Atatürk in Hamburg und Umgebung e.V.’ olarak değişmiş ve ayrıca, yine gündemde önceden belirtildiği şekilde tüzüğümüzdeki bazı maddeler okunup, tartışılıp, oylanmış ve kabul edilmiştir. 

ADD Hamburg Tüzük için

(bkz.: Hakkımızda / Über uns)

(bkz.: Basın Açıklamaları)


Foto galeri: 

 ____________________

27 Ocak 2019 / Aydınlarımızı Anma Toplantısı dernek binamız Haus 7'de yapıldı.

27 Ocak 2019 Pazar günü dernek binamız Haus 7’de katledilen aydınlarımızı anlattık ve andık. Onlar Türk toplumunun nereden nereye sürüklendiğine bakıp, bunun nedenlerini sorgulayan, söylenmeyenleri araştıran, irdeleyen, uyaran, uyandırmak suçunu işleyen aydınlarımızdı. Onlar düşünmek, konuşmak, sormak, sorgulamak suçunu işledikleri için katledildiler.

Bu etkinlik, 18 Mart 2018’de seçilen HADD Yönetim Kurulu üyeleri ve M. Serdar Temur’la birlikte gerçekleştirildi.

Bu arada 10 Şubat 2019 tarihinde yapılacak seçimli Genel Kurul hazırlık çalışmaları ile yine Genel Kurulun görüşüne sunulacak tüzük değişikliği çalışmaları yoğun bir şekilde sürüyordu.


Foto galeri: 

____________________